Doen alsof

Gedurende enkele jaren ging ik regelmatig met de auto in mijn eentje naar Noord Holland voor een cursus of een workshop. Op de terugreis, even voor Schiphol passeerde ik de bordjes Parijs … km, Madrid … km. etc.. Deze bordjes veroorzaakten bij mij telkens weer een gevoel van opwinding. Onder begeleiding van knetterende jazzmuziek fantaseerde ik mijn reis naar Madrid en hoe ik mijn huidige leven vaarwel zei. Ik werd een bon vivant op weg naar avontuur. Gespeend van elk realisme, begeleid door de trompet van Miles of de stem van Ella droomde ik mijn nieuwe leven…Tot ik op bekend terrein arriveerde: in de buurt van Delft zette ik de radio zachter en voelde me voldoende gevoed door de fantasie. Ik bereidde me voor op een realistische thuiskomst bij man en kinderen.

Vroeger had ik een vriendin die goed toneel kon spelen. Ze had een nogal donker uiterlijk. In het café kon zij als geen ander doen alsof. Ze noemde zich mijn Braziliaanse nichtje en stelde zich in het Engels voor. Ik genoot van dit doen alsof. Ons spel eindigde meestal met een lachbui of met het afhaken van omstanders, omdat wij ons verhaal steeds ongeloofwaardiger maakten. Het doen alsof laadde mij op en bracht altijd een verkwikkende energie teweeg.

Ik doe nog regelmatig alsof. In treinen bij voorkeur, voel ik mij  uitgenodigd om te doen alsof. Vaak weet ik het al bij het opstaan. Soms start het spel pas  als ik in de trein naar mijn werk of naar een andere bestemming zit. Ik onttrek me aan de dagelijkse realiteit en speel vol overgave mijn verzonnen spel.
Heel soms, als ik mijn sjiekstee pakje aan heb, dan doe ik of ik een geslaagde, alleenstaande zakenvrouw ben, die onderweg is na haar zoveelste afspraak. Ik geniet er van om mijn benen traag over elkaar te slaan, om mijn panty’s te laten glanzen, ik ben dan even geen moeder, geen echtgenote, geen huisvrouw en geen docent of coach. In deze rol krijg ik altijd schokkend veel aandacht van mannen, die mij normaliter niet zien staan. Opeens voel ik me dan heel vrouwelijk. Ik word dan een ander: in plaats van de ontvankelijke, makkelijk benaderbare vrouw, word ik koel, beleefd en afstandelijk. Als de conducteur komt dan reageer ik uiterst gereserveerd op zijn vriendelijke verzoek. Dit spel stopt zodra ik op de plaats van bestemming ben en ik kruip net zo gelukkig weer in de rol van moeder en partner, dochter of vriendin.
Ik stap ook wel eens in de trein naar mijn werk met het idee dat ik een hele verre reis ga maken. In de trein pak ik een goed boek en ik lees dat boek alsof ik alle tijd van de wereld heb. Mijn reis naar mijn werk duurt welgeteld 35 minuten. Ik lees ontspannen en geconcentreerd en ik ervaar de reis als een half uur vakantie.
Ik ben in het bezit van een klein reiskoffertje. Als ik veel spullen meeneem naar mijn werk dan reis ik met dit koffertje op wieltjes. Ik probeer  al voor ik in de trein stap in mijn rol te groeien door de tijd  te vertragen: in plaats van op de fiets, ga ik te voet naar het station. De wandeling werkt al verkwikkend op mijn gemoedsrust. Ik kijk meer om me heen en ik geniet van het weer of de vogels. Voordat ik de trein in stap verwen ik me zelf met een heerlijke cappuccino. Ik stap als vrouw van de wereld in de trein en doe alsof ik naar Brussel of Parijs vertrek. De verre reis stopt als ik op de plaats van bestemming arriveer. Ik ben dan niet teleurgesteld, maar kruip ontspannen in mijn echte rol.

 

Het blijft boeiend.