Vakantie

Vakantie nemen en vieren is (voor mij) een manier om ruimte te nemen, tijd te hebben voor mijn kinderen, mijn geliefde, voor me zelf. Vakantie is ook lezen, mijmeren, nieuw landschap en andere verrassende plekken ontdekken en vooral een onderdompeling in de natuur. Vakantie is hetzelfde als het dagelijkse leven, maar dan anders…

We waren verhit en op zoek naar een koele duik, toen we, deze vakantie ter hoogte van Piran, aan de Sloveense kust onze auto hadden geparkeerd. Er waren echter alleen maar afgesloten privé strandjes langs de vele hotels en die lagen bomvol, met vooral Nederlanders die verveeld en saggerijnig voor zich uitstaarden in hun ligstoel.
De confrontatie met deze toeristen deed ons blozen en we snelden met gezwinde pas 2 kilometer verder, waar we onder pijnbomen, een klein maar vrij te bezoeken stukje strand vonden.
Ook hier werden wij getroffen door de lethargie van de kudde toeristen, en in deze onprettige sfeer na onze koele duik, haasten we ons weg, waarna we kort daarna op de inspirerende rotsblokken rond het mooie Piran, weer in de positieve stemming kwamen die we zochten…

De batterij weer opladen willen we allemaal.
Als ik tot rust kom, komt er bij mij in meer of mindere mate ruimte voor de gevoelens, die er vaak al waren voor de vakantie, maar die toen geen aandacht kregen. Afhankelijk van mijn recente ervaringen en gedachten daarover kan mijn vakantiestemming dan omslaan. Vaak kunnen we eigenlijk niet accepteren dat ook ongenoegen bij (het leven) vakantie hoort.
En daar zit hem de crux. We zijn gewend aan impulsen en een constante stroom van afleiding, ervaringen en verleidingen. We willen ronddolen in een pretpark, verwend worden, een super leven (vakantie) hebben en het ongenoegen trotseren.
In mijn vakantiebagage ging het aan te bevelen boek Borderline Times van de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter mee en hij zette me aan tot het schrijven van deze blog.
Hoewel de spiegel die hij voorhoudt confronterend is, geeft hij ook aan hoe het anders kan. Leven in goede en kwade dagen is geen ramp, stelt hij maar biedt de kans om een nieuwe gemeenschapszin te ontdekken. Elk leven begint in de blik van de ander, schrijft Houellebecq, wiens citaten als een wijze en rode draad door het gehele boek lopen.

Het zoeken van schoonheid in de wereld en het kleine goede… in de Ander als bron. Levinas filosofische beschouwingen worden door de Wachter aangehaald in het laatste hoofdstuk. De zinloze en absurde wereld is vaak een trigger voor psychisch lijden. Kunst en leren filosoferen ziet de Wachter als hoopvolle ontwikkeling in een hedendaagse samenleving: de verbeeldingskracht en het denkvermogen als andere koers in een westerse maatschappij, waar borderline kenmerken hoogtij vieren….

Romans verwoorden waar het in de wereld over gaat, en ze doen dat vaak accurater dan wetenschappelijke artikelen stelt de Wachter. Deze overtuiging deel ik: wat heerlijk en confronterend dat we kunnen lezen in de vakantie!
In ons koffertje gaan ze immers mee: ons verlangen, onze stemmingen, onze lethargie, onze boze bui, ons ongeduld, onze verveling, onze leegte, onze tekorten en onze illusie van vrijheid….En daar zijn we dan: op het strand, in het bos, tussen de bergen, op een te drukke camping of een te drukke vlieghaven, in de natuur, de stilte, in de gedroomde verre stad, het verre, andere land, op de cursus, in het zwembad, in onze tuin of op ons balkonnetje 4 hoog maar kunnen we er van genieten?
We hebben te dealen met ongenoegen, maar willen we dat ook?

Vakantie is hetzelfde als het dagelijkse leven, maar dan anders….